Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Pracownik, który jest zatrudniony przez pracodawcę i czasowo skierowany do pracy w innym państwie UE/EFTA jest nazywany pracownikiem delegowanym.

W przypadku pracownika delegowanego warunki pracy powinny być nie gorsze niż określone w przepisach, regulujących prawa i obowiązki pracowników. Dotyczy to m.in.: minimalnego wynagrodzenia za pracę, wysokości wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, norm i wymiaru czasu pracy, urlopu wypoczynkowego czy bezpieczeństwa i higieny pracy.

W przeciwieństwie do emigracji zarobkowej nie opiera się na swobodzie przepływu osób, lecz na swobodzie świadczenia usług wewnątrz Unii. Usługodawca mający siedzibę na terenie jednego kraju członkowskiego, by swobodnie świadczyć usługę na terenie innego kraju członkowskiego, musi mieć możliwość wysłania swojego pracownika w celu wykonania tej usługi czyli delegować pracownika.

Delegowanie pracowników pozwala osobom zatrudnionym, wyjeżdżającym tymczasowo do pracy za granicę, na zachowanie więzi rodzinnych, społecznych i gospodarczych z krajem pochodzenia. W odróżnieniu do emigranta zarobkowego pracownik delegowany nie traci więzi ekonomicznej z krajem pochodzenia - pozostaje ubezpieczony w kraju i tutaj wychowuje dzieci oraz wydaje większość swoich zarobków.