Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
Informacje ogólne

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej w Polsce jest wolne dla każdego na równych prawach z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Swoboda działalności gospodarczej może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny.

Prawo polskie przewiduje szeroki katalog dostępnych form prowadzenia działalności gospodarczej, od samozatrudnienia (indywidualna działalność gospodarcza wykonywana samodzielnie lub w ramach umowy spółki cywilnej) po spółki osobowe i kapitałowe. Czynnikami, które determinują ostateczną decyzję co do formy prowadzonej działalności gospodarczej są, między innymi, wymogi związane z kapitałem początkowym, zakresem odpowiedzialności majątkowej z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej czy formalności związane z jej rejestracją.

Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.

Obywatel państwa członkowskiego UE/EFTA może prowadzić działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak obywatel Polski.

Wsparcia osobom, które chcą założyć działalność gospodarczą oraz działającym już przedsiębiorcom udziela Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Indywidualna działalność gospodarcza

Prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wykonywanej przez osoby fizyczne jest popularną formą tzw. samozatrudnienia.

W celu wykonywania takiej działalności należy podjąć następujące działania:

  1. złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) za pomocą formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG, podpisany podpisem elektronicznym lub profilem zaufanym. Wniosek można złożyć także w dowolnym urzędzie gminy osobiście lub listem poleconym (musi być wówczas opatrzony podpisem wnioskodawcy poświadczonym notarialnie). Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o braku orzeczonych zakazów prowadzenia działalności gospodarczej, zakazu wykonywania określonego zawodu i zakazu prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub opieką nad nimi. CEIDG przesyła wnioskodawcy na wskazany adres poczty elektronicznej potwierdzenie złożenia wniosku lub przy osobistym składaniu wniosku – gmina potwierdza przyjęcie wniosku.

    Wniosek o wpis do CEIDG jest jednocześnie wnioskiem o nadanie numeru REGON (rejestr podmiotów gospodarki narodowej), wnioskiem o nadanie NIP (Numer Identyfikacji Podatkowej) oraz zgłoszeniem płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także złożeniem oświadczenia o wyborze formy opodatkowania. Do wniosku o wpis do CEIDG można dołączyć zgłoszenie rejestracyjne dotyczące podatku od towarów i usług (VAT-R).

    CEIDG przesyła dane do wskazanego przez przedsiębiorcę urzędu skarbowego, właściwego urzędu statystycznego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

    Wniosek o wpis do CEIDG nie podlega opłacie.

    W zakresie formy opodatkowania do wyboru są następujące możliwości: karta podatkowa, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, podatek liniowy, opodatkowanie na zasadach ogólnych. Jednocześnie przedsiębiorca wskazuje rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej: księgi rachunkowe, podatkowa księga przychodów i rozchodów lub inna ewidencja.

    Przedsiębiorca może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Jeżeli przedsiębiorca nie wznowi działalności przed upływem okresu 24 miesięcy zostanie wykreślony z CEIDG z urzędu.

    W formularzu wniosku o wpis do CEIDG należy podać m.in. następujące dane: oznaczenie przedsiębiorcy oraz jego numer ewidencyjny PESEL, o ile taki posiada, datę urodzenia, obywatelstwo, oznaczenie adresu zamieszkania przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania – również wskazanie tego miejsca i adresu zakładu głównego, numer NIP przedsiębiorcy, o ile taki posiada, określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), datę rozpoczęcia działalności gospodarczej, formę opodatkowania, informację o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej, numer telefonu kontaktowego i adres poczty elektronicznej, o ile przedsiębiorca posiada;
  2. założyć firmowe konto bankowe – jego posiadanie jest niezbędne przy dokonywaniu większych transakcji finansowych i ułatwia załatwianie formalności w urzędach. Do założenia rachunku potrzebne są, w zależności od wymogów stosowanych przez konkretne banki: dowód osobisty, zaświadczenie o wpisie do CEIDG w formie wydruku ze strony internetowej CEIDG, kopia zaświadczenia o nadaniu numeru REGON (oryginał do wglądu), pieczątka firmowa. O założeniu konta należy poinformować urząd skarbowy za pośrednictwem CEIDG;
  3. zgłosić lokal/nieruchomość, w którym będzie prowadzona działalność gospodarcza do urzędu miasta lub gminy ze względu na konieczność uiszczania podatku od nieruchomości.
Spółki prawa cywilnego

Spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej. Jest umową cywilnoprawną. Nie jest przedsiębiorcą. Przedsiębiorcami są jej wspólnicy, którzy mają obowiązek zarejestrować swoją działalność w odpowiednim rejestrze. Do założenia spółki cywilnej nie jest wymagany kapitał początkowy/założycielski. Każdy wspólnik odpowiada solidarnie za zobowiązania spółki, bez ograniczenia, całym swoim majątkiem.

Spółki prawa handlowego

Do spółek prawa handlowego zaliczamy spółki osobowe i spółki kapitałowe.

Do spółek osobowych zaliczamy takie spółki jak:

  • spółka jawna – podstawowa forma spółki osobowej. Jej cechą charakterystyczną jest zakres odpowiedzialności wspólników. Ponoszą oni subsydiarną, nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Każdy wspólnik ma prawo ją reprezentować;
  • spółka partnerska – przeznaczona jedynie do wykonywania wolnych zawodów, enumeratywnie wymienionych w Kodeksie spółek handlowych. Partnerami w spółce mogą być osoby uprawnione do wykonywania następujących zawodów: adwokata, aptekarza, architekta, inżyniera budownictwa, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy inwestycyjnego, księgowego, lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego i tłumacza przysięgłego. Przepisy odnoszące się do spółki partnerskiej regulują kwestie odpowiedzialności; partner w spółce nie odpowiada za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu w spółce. Wspólnicy spółki partnerskiej mogą powołać zarząd;
  • spółka komandytowa – przeznaczona jest zarówno dla osób fizycznych jak i prawnych, umożliwia istotne ograniczenie odpowiedzialności. Przynajmniej jeden ze wspólników – komplementariusz – odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia, natomiast odpowiedzialność pozostałych wspólników – komandytariuszy – jest ograniczona do wysokości określonej kwoty – sumy komandytowej;
  • spółka komandytowo-akcyjna – przeznaczona dla prowadzenia działalności gospodarczej w dużym rozmiarze. Przepisy wymagają wniesienia minimalnego kapitału zakładowego w wysokości minimum 50000 PLN (ok. 11460EUR). Zakres odpowiedzialności w spółce komandytowo – akcyjnej uregulowany jest w analogiczny sposób jak w spółce komandytowej.

Do spółek kapitałowych zaliczamy takie spółki jak:

  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) – jest osobą prawną. Założycielami sp. z o.o. mogą być zarówno osoby fizyczne jak i prawne. Spółka odpowiada za zobowiązania całym swoim majątkiem bez ograniczeń. Wymogiem koniecznym jest wniesienie kapitału zakładowego w wysokości min. 5000 PLN (ok. 1146EUR). Wspólnicy, co do zasady, ponoszą odpowiedzialność do wysokości kapitału. Najwyższą władzą spółki jest zgromadzenie wspólników. Spółkę reprezentuje zarząd (składający się co najmniej z jednego członka) na zasadach określonych w statucie umowie spółki. W spółce z o.o. można również ustanowić radę nadzorczą lub komisję rewizyjną albo oba te organy;
  • spółka akcyjna (S.A.) – jest osobą prawną. Założycielami spółki mogą być zarówno osoby fizyczne jak i prawne. Wymogiem koniecznym jest wniesienie kapitału zakładowego w wysokości minimum 100000PLN. (ok. 23000 EUR). Za zobowiązania podmiotu odpowiada spółka, co do zasady, do wysokości kapitału akcyjnego. Najwyższą władzą spółki jest zgromadzenie akcjonariuszy. Spółkę reprezentuje zarząd (składający się co najmniej z jednego członka) na zasadach określonych w statucie. W spółce akcyjnej musi być ustanowiona także rada nadzorcza.
Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych

Przedsiębiorcy zagraniczni mogą wykonywać działalność na terytorium Polski w ramach utworzonych oddziałów i przedstawicielstw.

Oddziałem, zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywana przez przedsiębiorcę poza jego główną siedzibą. Oddział przedsiębiorcy zagranicznego wymaga rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Działalność przedstawicielstwa może natomiast obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego (nie może obejmować działalności gospodarczej). W przypadku przedstawicielstwa, wymagany jest wpis do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych prowadzonego przez Ministra Rozwoju.