Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Norwegia - państwo położone w Europie Północnej, na Półwyspie Skandynawskim, na wybrzeżu Morza Północnego i Oceanu Atlantyckiego, na zachód od Szwecji. Norwegia zajmuje obszar 385 199 kilometrów kwadratowych i jest siódmym co do wielkości krajem Europy. Oprócz wspólnej granicy ze Szwecją, Finlandią i Rosją Norwegia ma wyjątkowo długą linię brzegową oraz około 50.000 przybrzeżnych wysp. Norwegię zamieszkuje ponad 5 258 317 ludzi ( stan na 1 lipca 2017 r. ), z czego ponad 883 751 (stan na 1 stycznia 2017 r. ) osób to obywatele innych państw. Wzrost liczby mieszkańców spowodowany jest imigracją (łącznie 16,8 % populacji stanowią imigranci oraz ich dzieci urodzone w Norwegii). Z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego najliczniej reprezentowana jest Polska, Litwa i Szwecja. Stolicą Norwegii jest Oslo. Inne duże miasta Norwegii to Bergen, Stavanger, Trondheim, Drammen.

Podejmowanie pracy

Obywatele polscy, którzy posiadają ważny dowód tożsamości lub paszport, mają prawo do pobytu i pracy w Norwegii przez okres do 3 miesięcy. To samo dotyczy członków ich rodzin, którzy są obywatelami EOG. Należy również pamiętać, iż pobyt do 3 miesięcy nie wymaga rejestracji pobytu. Pobyt do 6 miesięcy bez podejmowania pracy nie wymaga rejestracji pobytu natomiast należy zarejestrować się on-line a następnie zgłosić się na Policję lub do Centrum Obsługi Pracowników Zagranicznych, jeśli pobyt w Norwegii będzie trwał powyżej 3 miesięcy. Po dokonaniu rejestracji zostaje wydane świadectwo rejestracji (brak jakichkolwiek opłat), który nie wymaga odnawiania.

Wszystkie osoby przeprowadzające się do Norwegii z zagranicy, z Norwegii za granicę, pomiędzy norweskimi gminami, czy też w obrębie tej samej gminy, mają obowiązek zgłoszenia tego faktu do rejestru ewidencji ludności (Folkeregisteret) w ciągu 8 dni. Rejestr ewidencji ludności jest częścią urzędu podatkowego. Jeżeli będziesz przebywać w Norwegii krócej niż 6 miesięcy, zostanie Ci przydzielony numer identyfikacyjny, tzw. D-nummer. Przyznaje się go wszystkim obcokrajowcom mieszkającym w Norwegii przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Numer ten będzie używany np. w momencie składania podania o kartę podatkową. W przypadku pobytu powyżej 6 miesięcy należy wystąpić o przydzielenie norweskiego numeru personalnego.

Poszukiwanie pracy

Pracodawcy norwescy oczekują znajomości języka norweskiego - znajomość angielskiego jest niewystarczająca. Wiąże się to z ochroną miejsc pracy Norwegów. Jednak w zawodach deficytowych lub specjalistycznych, np. inżynierskich, biegła znajomość angielskiego może być wystarczająca.

Norweski Urząd ds. Zatrudnienia NAV zapewnia osobom szukającym pracy oferty pracy, dostęp do komputerów/Internetu, dostęp do telefonu/faksu oraz fotokopiarek. Każdy ma prawo zarejestrować się w NAV jako osoba poszukająca pracy. W Norwegii większość ogłoszeń o aktualnych ofertach pracy jest publikowana w Internecie. Baza NAV prowadzona jest w j. norweskim ale dostępna jest również w j. angielskim. Można się tam zarejestrować jako użytkownik usług dla osób poszukujących pracy. Centrum usług NAV (NAV Service Centre EURES ) udostępnia również przez telefon informacje na temat wolnych miejsc pracy.

Warunki pracy

Rodzaje umów o pracę
Niezależnie od tego, czy będziesz zatrudniony/-a na czas nieokreślony lub określony jak i tymczasowo, to zawsze powinieneś/-aś zawrzeć umowę o pracę. Sprawdź wszystkie warunki i regulacje, dotyczące Twojego stanowiska i upewnij się, że wszystko, co jest napisane w umowie, jest dla Ciebie zrozumiałe. Ze standardową umową o pracę można zapoznać się na stronie: https://www.arbeidstilsynet.no/arbeidsforhold/arbeidsavtale/maler-for-arbeidsavtaler/?tid=78142

Czas pracy
Norweski Kodeks pracy definiuje czas pracy jako czas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy. Istnieją przepisy ograniczające liczbę dozwolonych godzin pracy, na dobę i na tydzień. Granice normalnego wymiaru czasu pracy, to: 9 godzin na dobę i 40 godzin na tydzień ale mogą także wynikać z Twojej umowy o pracę lub ewentualnych umów zbiorowych.

Urlop wypoczynkowy
Każdy ma prawo do corocznego urlopu, co najmniej 25 dni roboczych. Jeśli przekroczyłeś 60-ty rok życia, masz prawo do dodatkowego tygodnia urlopu. Dni robocze to pracujące dni tygodnia, włączając soboty. Niedziele i dni świąteczne nie liczą się jako dni robocze. Z reguły na tydzień składa się 6 dni roboczych. Każdego roku kalendarzowego pracownik ma więc prawo do czterech tygodni  i jednego dnia urlopu.

Urlop postojowy
W wypadku urlopu postojowego (permittering), pracodawca może zostać częściowo lub całkowicie zwolniony z obowiązku wypłacania wynagrodzenia, a pracownik może zostać czasowo zwolniony
z obowiązków w stosunku pracy. Mimo iż obowiązki stron w stosunku pracy są zawieszone, to sam stosunek pracy nie ulega rozwiązaniu. O urlopie postojowym należy poinformować pisemnie na 14 dni przed jego wejściem w życie. Pracownik otrzymuje zwykłe wynagrodzenie w okresie ostrzeżenia o urlopie. Po okresie ostrzegawczym rozpoczyna się okres płatny przez pracodawcę, na dzień dzisiejszy jest to okres 5 dni, a jeżeli pracownik jest na urlopie w mniej niż w 40 procentach - 15 dni. Pracownik może przebywać na urlopie postojowym maksymalnie przez okres 52 tygodni.

Wynagrodzenie za pracę
W Norwegii wysokość wynagrodzenia nie jest uregulowana prawnie, co oznacza, że nie ma ogólnej stawki minimalnej. Dlatego bardzo ważne jest, abyś posiadał jasną i jednoznaczną pisemną umowę o pracę z określonym wynagrodzeniem. Wyjątkiem są branża budowlano-montażowa, przemysł stoczniowy oraz rolnictwo i ogrodnictwo (tzw. "zielony sektor"). W tych branżach upowszechniono umowy zbiorowe, co oznacza wprowadzenie wynagrodzenia minimalnego obejmującego wszystkich pracowników.